แน่นขนัด

釋義

1. 1.動詞擁擠；擁擠不堪
   • นักท่องเที่ยวแห่กันไปที่ชองเซลิเซ่ส์เสียแน่นขนัดจนแทบจะไม่มีทางจะเดิน
     觀光客蜂擁到香榭麗舍大道，擠得幾乎沒有路可走
   同義แน่นคับคั่งเบียดเสียดยัดเยียด