คับคั่ง

釋義

1. 1.動詞擁擠；擠滿；人多稠密
   • เนื่องมาจากบ้านเมืองมีความเจริญผู้คนคับคั่งที่ทางไม่พออยู่กันได้อย่างสบาย กษัตริย์ผู้ปกครองจึงต้องขยายอาณาเขตออกไป
     由於城市繁榮發展、人口密集擁擠，土地不足以讓大家舒適地居住，統治的國王因此必須擴展領土。
   同義แน่นแออัดเนืองแน่นเพียบยัดเยียดเบียดเสียดพลุกพล่านล้มหลาม