แสวงบุญ

釋義

1. 1.動詞朝聖；巡禮
   • ชาวฮินดูจะจารึกแสวงบุญ ไปบูชาพระศิวะ พระนารายณ์ตรงสุดแผ่นดินของอินเดียที่ถือว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
     印度教徒會朝聖，前往印度最南端被視為聖地的地方，膜拜濕婆神、那羅延天