ขาดสะบั้น

釋義

1. 1.動詞完全斷絕；徹底中斷
   • ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับญี่ปุ่นไม่ขาดสะบั้นลงเมื่อสงครามโลกฯ ยุติและทวีความใกล้ชิดในช่วงภายหลังต่อมา
     二戰結束後，泰國與日本之間的關係並沒有徹底斷絕，反而在之後變得更加密切