สะบั้น

釋義

1. 1.動詞斷絕；斷裂；徹底斷開
   • ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับญี่ปุ่นได้ขาดสะบั้นลงแล้ว
     泰國與日本之間的關係已經徹底斷絕了
   同義ขาดขาดสะบั้นแยกออก
2. 2.副詞極度地；猛烈地
   • เขาเล่นดนตรีได้มันสะบั้นหั่นแหลกเลย
     他演奏音樂超猛超過癮的
   同義มากหนักแรงมาก