จงใจ

釋義

1. 1.動詞打算；意圖；有意要
   • ข้าพเจ้าจงใจกระแอมเพื่อให้เขาหรือใครก็ตามรู้สึกตัว
     我故意咳嗽一聲，讓他或任何人察覺到
   同義ตั้งใจหมายใจเจตนาหมายมั่นมุ่งมั่น
   反義บังเอิญไม่ตั้งใจ
2. 2.副詞故意地；有意地
   • หากมองในมุมกลับกันจะเห็นว่าคนที่ไม่มีเกียรติเท่านั้นต่างหากที่ประณามเสียดสีอย่างจงใจ
     如果從另一個角度來看，會發現只有沒有尊嚴的人才會這樣故意冷嘲熱諷地批評他人
   同義ตั้งใจหมายใจเจตนาหมายมั่นมุ่งมั่นแน่วแน่
   反義ไม่ตั้งใจไม่เจตนา