ทะเยอทะยาน

釋義

1. 1.動詞野心勃勃；力爭上進
   • สภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวเราดำเนินไปอย่างมักน้อย เรียบๆ ง่ายๆ ไม่ทะเยอทะยานอะไรกันนัก
     我們家過著知足簡樸的生活，不怎麼野心勃勃
   同義ใฝ่สูงมักใหญ่ใฝ่สูง
   反義เจียมตน