นุ่มนวล

釋義

1. 1.形容詞柔和的；溫柔的；優雅的
   • ลักษณะสำคัญของปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์คือใช้เครื่องดนตรีที่มีเสียงนุ่มนวลเป็นหลัก
     古典皮帕塔合奏的重要特色是主要使用音色柔和的樂器。
   反義แข็งกระด้าง
2. 2.動詞溫柔；柔和
   • น้ำเสียงของเขานุ่มนวลเมื่อพูดถึงความหลังอันแสนสุข
     他談到那段幸福的往事時，語氣變得溫柔起來。
   同義อ่อนหวานอ่อนโยนละมุนละไม
   反義แข็งกระด้าง