ภินท์

釋義

1. 1.動詞破裂；破滅；毀壞
   • เขาเคยคิดที่จะเขียนนวนิยายเรื่องสนธยาที่เกาะยอแต่ความฝันได้ภินท์พังไปแล้ว
     他曾想寫一部關於耶島黃昏的小說，但夢想已經破滅了
   同義แตกทำลายภิท