ระอาใจ

釋義

1. 1.動詞生氣；不滿；煩惱；心情不好
   • เขาระอาใจเพราะฉันมาสายแล้ว
     他生氣了，因為我來遲到了。
   • อย่าระอาใจกับเรื่องเล็กน้อย
     不要為小事生氣。
   同義โกรธอารมณ์ไม่ดีไม่พอใจ
   反義ดีใจพอใจ