ระอา

釋義

1. 1.動詞厭煩；厭倦；受夠了
   • ทุกคนต่างระอากับการทะเลาะวิวาทของครอบครัวเขา เพราะนอกจากเสียงดังน่ารำคาญแล้ว ยังถูกดึงเข้าไปห้ามทัพอีกด้วย
     大家都對他家的爭吵感到厭煩，因為除了吵鬧聲擾人之外，還常被拉去勸架
   同義เบื่อเบื่อหน่ายระอิดระอาเอือมระอา