ส่อนใจ

釋義

1. 1.動詞誘惑；勾引；引誘；誘導
   • เขาพยายามส่อนใจให้ฉันทำสิ่งที่ผิด
     他試圖誘惑我做錯誤的事
   • อย่าให้ผู้ชายที่ไม่สุจริตส่อนใจ
     不要被不誠實的男人誘惑
   • ความรักท้อมตัวส่อนใจให้เธอทิ้งครอบครัว
     虛假的愛誘惑她拋棄了家人
   同義ล่อเล่นงานยวนล่อ
   反義เตือนห้าม