หยุดใจ

釋義

1. 1.動詞吸引注意力；令人驚嘆；引起關注；停止思考
   • เธอมีเสน่ห์ที่หยุดใจทุกคน
     她有令人驚嘆的魅力，吸引所有人。
   • ความงามของสถาปัตยกรรมโบราณหยุดใจผู้ชม
     古代建築的美麗令觀看者驚嘆。
   • นาฬิกาเรือนนั้นหยุดใจเธอจนต้องซื้อ
     那隻手錶吸引了她，她決定買下來。
   同義ประทับใจใจสั่นหลงใจ
   反義ผ่านไปไม่สนใจ