หลอกใจ

釋義

1. 1.動詞欺騙；誘騙；迷惑；欺哄
   • เขาหลอกใจฉันด้วยคำโกหก
     他用謊言欺騙了我。
   • อย่าหลอกใจเขา เขาฉลาดมาก
     別騙他，他很聰明。
   • พ่อแม่ยังคิดว่าลูกหลอกใจพวกเขา
     父母還以為孩子在哄騙他們。
   同義โกหกลวงล่อหลอก
   反義ตรงเชื่อถือสัตย์