อ่อนน้อม

釋義

1. 1.形容詞溫柔恭順；柔和謙卑；軟弱無骨氣
   • เธอมีบุคลิกอ่อนน้อมและใจดี
     她性格溫柔恭順且心地善良。
   • เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อมและสุภาพ
     他用溫和恭順的語氣說話，非常有禮貌。
   • ไม่ควรเป็นคนอ่อนน้อมจนหมดตัว แต่ต้องรักษาศักดิ์ศรี
     不應該軟弱無骨氣到完全沒有尊嚴，但要維持自尊。
   同義ถ่อมตนอ่อนโยนสุภาพเมีย
   反義ดื้อแข็งกร้าวหยิ่งเหเหเหย