ดื้อ

釋義

1. 1.形容詞固執；倔強；不聽勸；頑固
   • เด็กคนนี้ดื้อมาก ไม่ยอมฟังคำพูดของพ่อแม่
     這個小孩非常固執，不肯聽父母的話。
   • คนดื้อไม่ยินดีรับคำแนะนำจากผู้อื่น
     固執的人不樂意接受他人的建議。
   • ดื้อกับสิ่งที่ถูกต้อง จะนำไปสู่ความล้มเหลว
     固執於正確的事物，會導致失敗。
   同義โต้งเนี่ยวอัตฉันต์ไม่ยอมรับฟัง
   反義ยืดหยุ่นเข้าใจยอมรับอ่อนไหว