เปรี้ยง

釋義

1. 1.副詞轟隆（雷聲）
   • กระต่ายตัวนั้นมันตกใจกลัวอย่างมากเวลาฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมาใกล้โพรงที่มันอาศัยอยู่
     那隻兔子在雷聲轟隆地打在牠棲身的洞附近時，非常害怕地驚嚇了一下
2. 2.形容詞（陽光）強烈的；猛烈的
   • ชาวบ้านพากันมาชุมนุมกลางแดดเปรี้ยง เพื่อเรียกร้องขอความเป็นธรรม
     村民們聚集在烈日下抗議，要求討回公道
   同義จัดกล้าแรง