เปรื่องปราด

釋義

1. 1.形容詞聰穎；睿智；才智出眾
   • ท่านเป็นนักปกครองที่เปรื่องปราดคนหนึ่งแห่งยุค
     他是那個時代最聰穎的統治者之一
   同義หลักแหลมเก่งเชี่ยวชาญเปรื่องปราดเปรื่องฉลาด
   反義โง่