ปราดเปรื่อง

釋義

1. 1.形容詞聰明機敏的；才思敏捷的；睿智的
   • เขาไม่ใช่คนฉลาดปราดเปรื่องแต่ความมีมานะและขยันขันแข็งต่างหากที่ทำให้ผลการเรียนของเขาดีขึ้น
     他不是聰明機敏的人，而是他的毅力和勤奮才讓他的學業成績變好
   同義หลักแหลมเฉลียวฉลาดหัวดีหัวแหลมฉลาด
   反義โง่