เปรื่อง

釋義

1. 1.動詞精明；聰穎；博學
   • ท่านเปรื่องในเรื่องการเมืองของไทยอยู่แล้ว งานครั้งนี้คงไม่มีปัญหา
     他對泰國政治很精明，這次的工作應該沒問題
   同義เชี่ยวชาญหลักแหลมคมรอบรู้ปราดเปรื่องเปรื่องปราดฉลาด
   反義โง่
2. 2.副詞碰撞聲；碎裂聲
   • เสียงไม้ตะพดกระทบกระจกเงาบานใหญ่แตกเปรื่อง
     木棒撞到大鏡子的聲音發出碰的一聲碎了