เลื้อย

釋義

1. 1.動詞爬行；蜘蛛爬動；蛇行
   • งูเหลือมเลื้อยขึ้นไปบนต้นมังคุดกลืนเอาผลดิบๆ ของมังคุดลงท้อง
     蟒蛇爬到山竹樹上，吞下未成熟的山竹果實。
2. 2.動詞蔓延；纏繞攀爬
   • ต้นไม้ใหญ่บางต้นมีต้นไม้เลื้อยพันแน่นหนาห้อยระย้าเหมือนม่าน
     有些大樹被藤蔓緊緊纏繞攀附，垂懸如簾幕一般。