แวววับ

釋義

1. 1.動詞閃爍；閃耀；發光
   • แหวนของคุณแม่แวววับทุกวง เพราะเวลาว่างคุณแม่ก็จะเอามาขัดอยู่เรื่อยๆ
     媽媽的每個戒指都閃閃發亮，因為她有空就會拿出來擦
   同義แวววาวแวววามระยิบระยับ
2. 2.副詞閃閃發光地；閃爍地
   • ทะเลสาบอันกว้างใหญ่ส่องแสงแวววับอยู่กลางแดด
     廣闊的湖面在陽光下閃爍著光芒
   同義วับๆแวววาวแวววามระยิบระยับวิบวับ