ใบ้

釋義

1. 1.形容詞啞的；聾啞的
   • เด็กคนนั้นเป็นใบ้ตั้งแต่กำเนิด
     那個小孩天生就是啞巴
   同義พิการพูดไม่ได้
2. 2.動詞暗示；用手勢示意
   • ผู้เข้าแข่งขันจับคู่และใบ้คำจนผ่านเข้ารอบสุดท้าย
     參賽者兩人一組比手畫腳猜字，一路過關斬將到了決賽
   同義บอกใบ้
3. 3.副詞沉默地；默默地
   • เขานั่งเป็นใบ้โดยไม่พูดกับใครสักคำ
     他默默坐著，一句話也不跟任何人說
   同義เงียบนิ่งเงียบนิ่งเฉย
   反義ช่างพูด
4. 4.形容詞啞的；無聲的
   • สวนสาธารณะวันนี้มีการแสดงดนตรีและละครใบ้
     今天公園裡有音樂表演和默劇演出