กล้าหาญ

釋義

1. 1.形容詞勇敢的；英勇的；無畏的
   • วีรกรรมของสมเด็จพระเจ้าตากสินนั้นสะท้อนความกล้าหาญ ความเสียสละ ความเป็นผู้นำในยามที่บ้านเมืองกำลังคับขัน
     達信大帝的英勇事蹟反映出勇敢、犧牲、以及國家危急時的領導精神
   同義กล้าหาญหาญกล้า
   反義ขี้ขลาดอ่อนแอ
2. 2.副詞勇敢地；無畏地
   • เราได้พัฒนาความสามารถที่จะเผชิญความลำบากอย่างกล้าหาญ
     我們已培養出勇敢面對困難的能力
3. 3.動詞勇敢；敢於
   • เขากล้าหาญมากไม่ได้เกรงกลัวผู้มีอิทธิพลแม้สักนิด
     他非常勇敢，一點都不畏懼有權勢的人