การบรรเลง

釋義

1. 1.名詞演奏（音樂）
   • เพลงหน้าพาทย์เป็นเพลงที่มีความยาวและยากกว่าเพลงเถาทั่วไป นักดนตรีต้องใช้ฝีมือในการบรรเลงสูง จนกลายเป็นเพลงระดับชั้นแนวหน้าที่ใช้อวดฝีมือกันทุกวันนี้
     《Naphat》曲目長度長且比一般的《Thao》曲更難，樂手必須有很高的演奏技巧，因而成為現今用來展現技藝的頂級曲目。
   同義การบรรเลงเพลงการเล่นเพลงการบรรเลงดนตรี