บิดเบี้ยว

釋義

1. 1.動詞扭曲變形；扭動
   • หน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดบาดแผลที่ถูกแทง
     他的臉因被刺傷的疼痛而扭曲
   同義เหยเก
2. 2.形容詞扭曲變形的；歪斜的
   • ฉันเห็นล้อที่บิดเบี้ยวขนาดนั้นแล้วคิดว่าคนขับคงไม่รอดแน่
     我看到那輪子扭曲變形成那樣，就想司機肯定沒能倖免
   同義หงิกงอ