ปากเปราะ

釋義

1. 1.動詞多嘴；愛講話
   • เมื่อใดที่เจ้าหล่อนอยู่ในกลุ่มจะคึกคะนองและปากเปราะขึ้นมาทันที
     每當她待在一群人裡，就會馬上變得興奮又多嘴
2. 2.形容詞說話不看場合；容易說錯話
   • สิ่งที่ทำให้ฉันทนไม่ได้ก็คือมีเพื่อนร่วมงานปากเปราะนี่แหละ
     讓我無法忍受的就是有個同事說話不看場合