พลัด

釋義

1. 1.動詞跌落；滑落
   • น.ส. สุธิดาซึ่งเป็นผู้หนึ่งที่พยายามเดินชมทัศนียภาพได้เกิดพลัดจากชะง่อนหินตกลงไปในหุบเขา
     蘇提達小姐試圖行走欣賞風景時，不慎從岩石邊緣跌落到山谷裡
   同義หล่นตก
2. 2.動詞迷失；流落
   • กระผมเป็นพุทธศาสนิกชาวเอเซียคนเดียวที่พลัดเข้ามาอยู่สถานที่แห่งนี้
     我是唯一一個流落到這個地方的亞洲佛教徒
   同義หลงพลัดหลง