ยักเยื้อง

釋義

1. 1.動詞改變；調整；改動
   • กฎเกณฑ์ของภาษามีหลักอธิบายได้ เมื่อยักเยื้องใช้ภาษาในลีลาเฉพาะตัวภาษาที่มีมานานย่อมมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงไป
     語言的規則有其解釋原理，當語言以特定風格改變使用方式時，語言本來就有隨時間演變的傾向
   同義ดัดแปลงเปลี่ยนแปลง
2. 2.動詞迴避；閃躲；含糊其辭
   • หล่อนทำท่ายักเยื้องจนเขาแปลกใจในท่าทีนั้น
     她做出迴避的樣子，讓他對那態度感到奇怪
   同義เบี่ยงบ่ายเยื้องยัก