ยั่วเย้า

釋義

1. 1.動詞戲弄；逗弄使生氣
   • บิดามารดาเด็กบางคนมีเหตุผลในการเลี้ยงดู ไม่ชอบยั่วเย้าให้เด็กอารมณ์เสียเสียก่อนจึงสนองตอบความต้องการของเด็ก
     有些孩子的父母在教養上有自己的原則，不喜歡先逗弄孩子讓他們心情變差，才回應孩子的需求。
   同義เย้าเย้าแหย่