รื่นเริง

釋義

1. 1.形容詞歡樂的；愉快的；喜氣洋洋的
   • เสียงเฉลิมฉลองอันรื่นเริงก้องกังวานไปทั่วอำเภอในวันสงกรานต์
     歡樂的慶祝聲音在潑水節那天響徹整個縣
   同義ครึกครื้นสนุกสนานครื้นเครง
2. 2.副詞歡樂地；愉快地；喜氣洋洋地
   • หญิงสาวนั่งหัวเราะอย่างรื่นเริงกับบรรดาชายหนุ่มที่มารุมล้อมเธออยู่
     女孩開心地與圍著她的年輕男子們一起笑著
   同義ครึกครื้นสนุกสนานครื้นเครง
3. 3.動詞感到歡樂；感到愉快
   • ในรัชกาลที่ 4 เจ้านายและขุนนางต่างรื่นเริงในการจัดงานวันแซยิดกันมาก
     在拉瑪四世時期，王室成員與官員們常常歡欣地舉辦生日慶典
   同義ครึกครื้นสนุกสนานครื้นเครง
   反義เศร้าโศกสลดใจ