หยิบฉวย

釋義

1. 1.動詞順手拿走；趁機拿取（未經允許）
   • โจรในเครื่องแบบอาศัยช่องว่างก่อนทำรายการบัญชีของกลาง หยิบฉวยเอาไปโดยไม่มีใครกล้าปริปาก
     穿制服的盜賊利用整理證物清單前的空檔，順手拿走東西，沒有人敢多說一句話
   同義ฉกฉวย