หลงระเริง

釋義

1. 1.動詞沉迷享樂；耽於逸樂
   • เด็กต่างจังหวัดบางคนเมื่อเข้ามาเรียนในกรุง ก็หลงระเริงกับแสงสีจนเกือบจะเสียคน
     有些鄉下小孩來到城市讀書後，就沉迷於燈紅酒綠幾乎迷失自我