เฉลียวใจ

釋義

1. 1.動詞起疑心；覺得可疑
   • พ่อยังเมตตาเขา โดยมิได้นึกเฉลียวใจเลยว่าสันดานผู้ร้ายก็ต้องเป็นผู้ร้ายอยู่วันยังค่ำ
     父親仍舊憐愛他，完全沒想到壞人的本性終究還是壞人
   同義เอะใจสงสัยระแวง