แขวะ

釋義

1. 1.動詞挑起爭端說話；冷言冷語
   • หล่อนวังไม่วายหันมาแขวะใส่ผมอีกจนได้
     她還是忍不住又對我說了些挖苦的話
   同義กระแนะกระแหนกระทบกระเทียบค่อนแคะเสียดสี
2. 2.動詞（用刀等）劃開使變寬；剖開
   • ฆาตกรจะแขวะท้องเอาไส้ของเหยื่อออกมาทุกราย
     兇手每次都會剖開被害人的肚子取出內臟
   同義คว้านแหวกแหวะ
   反義ติดปิด