ใจบุญ

釋義

1. 1.形容詞樂善好施的；慈悲為懷的
   • พระครูได้นำรถยนต์ออกไปรับอาหารและสิ่งของจากคนใจบุญที่บริจาคช่วยเหลือทางวัด
     師父開車出去接收善心人士捐給寺廟的食物和物品
   同義ใจดี
   反義ใจบาปใจชั่ว
2. 2.動詞樂善好施；心懷慈悲
   • แม่มักจะใจบุญสุนทานกับคนยากไร้เสมอ
     媽媽總是樂善好施地幫助貧苦的人
   同義ใจดี
   反義ใจบาปใจชั่ว