ใจแข

釋義

1. 1.形容詞固執；倔強；意志堅強；不肯妥協
   • เขาใจแข ไม่ยอมฟังใคร
     他很固執，不肯聽任何人的話。
   • ลูกชายของฉันใจแข มันยากที่จะชักชวนให้เปลี่ยนใจ
     我兒子很倔強，很難勸他改變主意。
   • สามีของฉันใจแข จึงตัดสินใจทำตามใจตัวเอง
     我丈夫很執著，所以決定按照自己的想法做。
   同義ห้อมเก็บตัวเพอร์อาถ
   反義หนักแน่นยืดหยุ่นอ่อนไหม