ทนอยู่

釋義

1. 1.動詞忍耐；能夠承受；耐得住；熬過去
   • เขาทนอยู่ได้แม้ว่าชีวิตจะยากลำบาก
     他儘管生活困難還是能忍耐下去
   • หนาวแบบนี้ฉันทนอยู่ไม่ได้
     這麼冷我受不了
   • เธอต้องทนอยู่กับความเจ็บปวดนี้อีกสัปดาห์
     她還要再忍受一個禮拜的疼痛
   同義อดทนทำใจยอม
   反義ระเบิดล้มเหลว