บากหน้า

釋義

1. 1.動詞忍辱求助；放下自尊求人
   • หล่อนทำทุกอย่างด้วยความอดทนโดยไม่ยอมบากหน้าไปขอพึ่งพาใคร
     她凡事都靠自己忍耐硬撐，不肯低頭去求任何人幫忙。
   同義ตากหน้า