บ่ายหน้า

釋義

1. 1.動詞朝向；邁向
   • เขานำฝูงคนเดินไปตามทางใหญ่ แล้วบ่ายหน้าเข้าดงดิบอันมีต้นไม้สูงใหญ่อยู่รอบด้าน
     他帶著一群人沿著大路走，然後朝著四周都是高大樹木的原始森林前進。
   同義มุ่งหน้ามุ่งตรง
2. 2.動詞轉臉；把臉轉開
   • หล่อนบ่ายหน้าจากเขาไป แล้วทำทีท่าแสนงอนใส่เขา
     她把臉從他那邊轉開，故意裝出鬧脾氣的樣子。
   同義เบือนหน้าหันหน้า