พลั้งปาก

釋義

1. 1.動詞說溜嘴；失言
   • ฉันพลั้งปากกับนายห้างไปด้วยความโกรธไม่ได้ตั้งใจเลยที่จะว่าท่าน
     我因為生氣對店老闆說溜嘴，並不是有意要冒犯他
   同義เผลอปาก