มองใจ

釋義

1. 1.動詞看穿心思；猜測/理解他人想法；察言觀色
   • เธอมองใจคนอื่นได้ดีมาก
     她很善於看穿別人的心思。
   • ฉันมองใจว่าเขาไม่พอใจ
     我看出他不滿意。
   • การมองใจของแม่ช่วยให้ครอบครัวอบอุ่น
     媽媽體貼人心的能力讓家庭溫暖。
   同義เข้าใจอ่านใจดูใจสั่งสมใจ
   反義เข้าใจผิดมองไม่ออก