ล้าหลัง

釋義

1. 1.動詞落後；不發達
   • คนแก่มักไม่ค่อยยอมขยับยอมเปลี่ยนจนล้าหลังคนหนุ่ม
     老人家通常不太願意改變，以致落後於年輕人
   同義ด้อยพัฒนา
   反義ก้าวหน้าเจริญ
2. 2.副詞落後地；在後面
   • เธอหาบของเดินล้าหลังพวกแม่ค้าด้วยกัน
     她挑著東西走在其他小販後面，落後了一段