สำบัดสำนวน

釋義

1. 1.名詞辭令；措辭；修辭手法
   • งานเขียนของเธอเล่นสำบัดสำนวนมากเกินไป จนแทบกลายเป็นบทลิเกไปเลย
     她的作品修辭手法用得太過頭了，簡直快變成戲曲台詞。
   同義สำนวนโวหาร
2. 2.動詞支吾其詞；避重就輕地說話
   • เมื่อถูกแม่จับผิดได้ เขาก็จะสำบัดสำนวนเอาตัวรอดไปได้เสมอ
     每次被媽媽抓到把柄，他總能支吾其詞地脫身。
   同義เล่นลิ้น