เร่ร่อน

釋義

1. 1.動詞流浪；漂泊；到處遊蕩；居無定所
   • เขาเร่ร่อนไปทั่วโลก
     他流浪到世界各地。
   • ชีวิตเร่ร่อนของเขาเต็มไปด้วยความทุกข์
     他流浪的人生充滿了痛苦。
   • สุนัขจรจัดเร่ร่อนหาอาหารในเมืองใหญ่
     流浪狗在大城市裡四處遊蕩尋找食物。
   同義จรจัดเดินทางไปมาลอยลั่น
   反義อยู่ที่เดียวมีที่อยู่