เว้าแหว่ง

釋義

1. 1.形容詞缺角的；有缺口的
   • คนไม่ค่อยซื้อหอมจีนเว้าแหว่งไปกิน เพราะเขาอาจรังเกียจว่าเป็นของเหลือเดน
     人們不太願意買有缺口的中國蔥來吃，因為可能會覺得那是剩下不要的東西
   同義แหว่งเว้า
2. 2.動詞缺損；出現缺口
   • พระจันทร์ค่อยๆ เว้าแหว่งลดลงเป็นเสี้ยวซีกลงไป
     月亮漸漸缺損，逐漸變成一道月牙
   同義แหว่งเว้า