เสียงสวด

釋義

1. 1.名詞誦經聲；唸經聲
   • พอสิ้นเสียงสวด ผู้เป็นพราหมณ์หยิบฝ้ายขาวมาผูกข้อมือ
     誦經聲一停，那位婆羅門就拿起白棉線綁在手腕上
   同義เสียงสวดมนตร์
2. 2.名詞嘮叨聲；抱怨聲
   • เขาไม่ค่อยอยากกลับบ้านเพราะรู้ว่าต้องกลับไปฟังเสียงสวดของแม่อีกหลายชั่วโมง
     他不太想回家，因為知道回去後得聽媽媽嘮叨好幾個小時
   同義เสียงด่า