เสียจริต

釋義

1. 1.動詞發瘋；精神失常
   • คนเหล่านี้คงจะเสียใจจนเสียจริตที่เห็นญาติพี่น้องต้องตายไปต่อหน้าต่อตา
     這些人大概是傷心過度而發瘋了，因為親眼看著親人一個個死去
   同義บ้าเสียสติวิกลจริต
2. 2.形容詞發瘋的；精神失常的
   • เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ.2432 คนเสียจริตจำนวน 30 คนได้ถูกนำมาฝากรวมกันไว้ ณ สถานที่แห่งนี้
     1889年11月1日，這裡曾收容過30名精神失常的病人
   同義บ้าเสียสติวิกลจริต