แปร่ง

釋義

1. 1.動詞（聲音）走調；帶怪腔
   • เสียงของเขาแปร่งไปมากหลังจากทำการผ่าตัดเส้นเสียงมา
     他做完聲帶手術後，聲音變得很怪異
2. 2.形容詞走調的；怪腔怪調的
   • คนไทยบางคนเห็นว่าฝรั่งที่พูดไทยด้วยเสียงที่แปร่งมีความน่าเอ็นดู
     有些泰國人覺得外國人講泰語帶著怪腔怪調，反而覺得可愛
   同義เพี้ยนไม่ชัดแปร่งๆ