พอเสียที

釋義

1. 1.感嘆詞夠了；受不了；忍無可忍；表示厭煩或不滿已達極限
   • พอเสียที ฉันเลิกทำงานแล้ว
     我受夠了，我不做這份工作了
   • พอเสียที กับเรื่องนี้เหรอ มันเกิดขึ้นอีกครั้ง
     我對這件事忍夠了，它又發生一次了
   • พอเสียที! ฉันไม่ยอมรับความไม่เป็นธรรมนี้อีกแล้ว
     我忍無可忍了！我再也不接受這種不公平
   同義ไม่ไหวพอแล้วหมดสติ
   反義ยอมรับอดทน